Ուտոպիա

Թոմաս Մորի «Ուտոպիա» աշխատությունն պատմում է գոյություն չունեցող քաղաքակրթություն մասին: Այն առաջինն է իր բնույթի մեջ: Այն պատմում է, թե ինչպես է Թոմաս Մորը հանդիպում միճանապարհորդի հետ և նրա հետ երկխոսության մտնում: Աշխատությունը բաղկացած է երկումասից, որոնցից առաջինը կարելի է համարել երկրորդի ներածությունը: Այնտեղ խոսվում էԱնգլիայում տիրող իրավիճակի, դատական համակարգի, իշխանության և տնտեսական վիճակիմասին: Հիմնական վերլուծությունն անում է Ռաֆայել Հիթլոդը: Խոսակցությունն այնպիսիուղղությամբ է գնում, որ Ռաֆայելը սկսում է պատմել մի կղզու մասին, որտեղ պատահաբար էհայտնվել և ուղղակի հիացել դրանով: Այս պահից սկսած Մորը գրում է մի երևակայական կղզումասին՝ ներկայացնելով դրա կառավարման կարգը, խավերը և նույնիսկ աշխարհագրականառանձնահատկությունները:

Կարծում եմ՝ Թոմաս Մորի պատկերացրած իդեալական հասարակությունը բավականին նման էրկոմունիզմին: Հասարակությունը հիմնված էր նրա վրա, որ մարդիկ պետք է ավելի շատ մտածենհամայնքի բարեկեցության մասին քան իրենց: Թոմաս Մորը փորձում է դա իրականացնել և°բարձրագույն գիտակցության ձևով և° այն հանգամանքով է պայմանավորում, որ երկրումանընդհատ տիրում է գույքային շրջանառության սկզբունքը: Ընտանիքները փաստացի չունեինմշտական տներ և պահպանում էին դրանց աչքի լույսի պես, քանի որ հասկանում էին, որհակառակ դեպքում, եթե ուրիշները նույնպես վատ վարվեն արդեն իրենց ապագա տան հետ,ապա քաոս կտիրի: Կարմայի սկզբունքը գործում էր, բայց պետութան կողմից: Եթե փչացնում եսայս պահին քո տունը, միևնույն ժամանակ մեկ ուրիշը կփչացնի քո ապագա տունը: Գուցե մերկյանքում սա է հիմնական խնդիրը: Չկա հասարակական ըմբռնման նման արտացոլում և մարդիկէգոիստ են: Սա գուցե բնական է, և գուցե այս պատճառով են «Ուտոպիան» և կոմունիզմըդատապարտված մեռնելու: Մարդ տեսակը ոչ միայն չի ափսոսա ապագայում ուրիշի գույքը, այլնաև կոչնչացնի այն: Գումարած այս ամենին, անհնար է նաև համակարգի կայացմանպատմությունը կիրառել իրական կյանքում: Ուտոպը գրավեց թերակղզին, միանգամիցբնակիչներին և իր զինվորներին հրամայեց փորել թերակղզին ցամաքին միացնող հատվածը ևայն վերածել կղզու: Ճիշտ է, հեղինակը այստեղ ուզում է ցույց տալ, որ միասին աշխատելով և իրարցավը միասին տանելով մարդիկ բարեկամանում են, սակայն  իրականում երկիրը գրավողին ոչմիայն չեն սիրում, այլ նաև ատում են նրան: Չէ որ այդ կերպ գրավում ես ուրիշի հայրենիքը, իսկինչպես աշխատության մեջ է ասվում՝ մարդիկ ավելի շուտ իրենց գրաված ողջ տարածքներըկվերադարձնեն, քան մի փոքր հող կտան իրենց հայրենիքից: Ուտոպիան նաև զերծ չէր խավայինբաժանումներից, ստրուկներից: Ի±նչ երաշխիք կար, որ այդ սրտուկները երբեք չէին ապստամբի:Կամ ինչու  պետք է հիվանդները քաղաքի մեջ չապրեին: Ինչո±վ էր Ուտոպիան ապահովագրվածբանվորական հեղափոխությունից: Չէ որ այնտեղ ևս գիտնականներն ու արվեստագետներնառանձնացված էին հասարակ մարդկանցից:

Պատահական չէ, որ այս աշխատությունից հետո բառարաններ մտած «ուտոպիա» բառընշանակում է գոյություն չունեցող երկիր: Նման հասարակությունն անհնար է բանականությունունեցող մարդկանց պարագայում, քանի որ ավելի շատ ուտելու, ավելի հարմարավետ անկողնումքնելու բնազդը միշտ էլ գերակշռել է համայնքի հավասարության գիտակցությունից:

attention and memory

Attention is involved in the selective directedness of our mental lives. The nature of this selectivity is one of the principal points of disagreement between the extant theories of attention. Some of the most influential theories treat the selectivity of attention as resulting from limitations in the brain’s capacity to process the complex properties of multiple perceptual stimuli. Other theories take the selectivity of attention to be the result of limitations in the thinking subject’s capacity to consciously entertain multiple trains of thought. A third group of theories account for attention’s selectivity in ways that need not make any reference to limitations in capacity. These latter theories relate the selectivity of attention to the selectivity required to maintain a single coherent course of action, to the weighting of sensory information in accordance with its expected precision, or to competition between mutually inhibitory streams of processing.

philosophy

there are many types of families in each country or cities, as well as known families and unknown, rich and poor, smart and stupid, good and bad with techs, and types that can be which other love and hate as well as known our families, but in arab countries to make a family we have different ways. like one to marry a women we dont need to know each other that close, our families believe that having an old relationship will bring to disagree in marriage thats why arabs believe that having marriage after relationship with the partner its not necessary, agreement from the two families what they need, in our traditions families of two partners talk to each other, women’s side families give them the price of the girl before and after marriage to see men’s side finance, and agreement. usually women’s side family give even more expensive before marriage for the divorce in court, lets say that if the family want up to 100,000 thousand dollars for the marriage of their girl but in case of divorce they may say up to 400,000 thousand dollars for divorce, why answer to that is to stop divorcing, because families may have disagrees, may have conflicts, may have problems in their marriage live. second way that our families also may have full disagree when they girl have a boy, if a family have an only girl or girls but no boys their one plan is when their girls have a boy they write all thei money or lets say their wealth to the only boy of their blood, girls side families usually give an compliment that if if their girl give a birth to a boy they buy something very, very expensive thing. to get her into the point of interest, thats all for today thank you for reading it.

credits: mskh

monotheism

Monotheism, has been defined as the belief in the existence of only one god that created the world, is all-powerful and intervenes in the world. A distinction may be made between exclusive monotheism, and both inclusive monotheism and pluriform (panentheism) monotheism which, while recognising various distinct gods, postulate some underlying unity.

christianity, Among early Christians there was considerable debate over the nature of the Godhead, with some denying the incarnation but not the deity of Jesus (Docetism) and others later calling for an Arian conception of God. Christians overwhelmingly assert that monotheism is central to the Christian faith, as the Nicene Creed (and others), which gives the orthodox Christian definition of the Trinity, begins: “I believe in one God” as well as armenians became christians in 301 4th century, they also believed in god but after a while.

islam, in Islam, Allah (God) is all-powerful and all-knowing, the creator, sustainer, ordainer and judge of the universe. unique (wahid) and inherently One (ahad), all-merciful and omnipotent. Allāh exists without place and the Qur’an states that “No vision can grasp Him, but His grasp is over all vision.

sabianism, According to the Quran, the Sabians were a monotheistic religious group.Some Hadiths account them as converts to Islam. However this interpretation may be related to the fact that Quraysh polytheists used to describe anyone who converted to Islam with the word “Saba” which may either mean that this term was used for anyone who changed his religion or that they identified the message of Muhammed as a “Sabian belief”.

սիրուն

Գուցե գեղեցկության տեսության ամենատարածված հիմնարար հարցն այն է, թե արդյոք գեղեցիկը սուբյեկտիվ է, թե ‘վարպետի աչքում’, թե արդյոք դա գեղեցիկ բաների օբյեկտիվ առանձնահատկությունն է: Այս պաշտոններից որեւէ մեկի մաքուր տարբերակը կարծես թե անհիմն է, քանի որ մենք կքննարկենք պատճառաբանություններով եւ շատ փորձեր ենք արել տարբերությունը բաժանելու կամ թե առարկայական, թե օբյեկտիվիստական ​​հաշիվների ներդաշնակությունը ներառելու համար: Հնագույն եւ միջնադարյան հաշիվները ամենաշատը գեղեցկություն են պարունակում որեւէ մեկի յուրահատուկ փորձից դուրս: Այնուամենայնիվ, այդ գեղեցկությունը սուբյեկտիվ էր նաեւ սովորական սոֆիստների ժամանակից: 18-րդ դարում Հումեն կարող էր գրել հետեւյալ կերպ, արտահայտելով «փիլիսոփայության մի տեսակ».

Գեղեցիկը բնության մեջ ոչ մի որակ չէ. Այն գոյություն ունի միայն այն մտքում, որը ենթադրում է դրանք: եւ յուրաքանչյուր միտք ընկալում է այլ գեղեցկություն: Մեկը նույնիսկ կարող է ընկալել դեֆորմացիան, որտեղ մյուսը զգայուն է գեղեցկության մեջ. եւ յուրաքանչյուր անհատ պետք է բավարարված լինի իր տրամադրության տակ, առանց նախապատվության կարգավորելու այլոց: (Hume 1757, 136)

Սուբկուլտուրա. Գրաֆիտի կատարողներ

Սուբկուլտուրան նմանատիպ հայացքներունեցող մարդկանց խումբ է: Այդ խմբում գտնվող մարդկության աշխարհայացքները տարբերվում են մեծամասնության աշխարհայացքներից:Բոլոր մարդիկ տարբեր են: Չենք կարող գտնել այնպիսի մարդիկ ովքեր ունեն  նույն աշխարհայացքները:

Գրաֆիտի բառը իտալերեն է նշանակում է«ճանկռոտած»: Այս ուղղությունը առաջատարտեղ է գրավում արվեստի ժամանակակիցճյուղերում: Գրաֆիտին սկիզբ է առել 60-ականթթ. ԱՄՆ-ում, այն եղել է փողոցային մշակույթի միմասը: Ամեն ինչ սկսվեց հասարակ  teg-ից, Նյու Յորքյան մետրոյում: Նրանք այնտեղ թողնում էին teg-երը` իրենց կատարումները ցուցադրելու համար: Այսօր այդ նույն բանը կատարվում է Մոսկվայի մետրոներում, բայց իրական գրաֆիտի կատարողները նրանց դատապարտում են:

 

Հետագայում մարկերներով նկարելուց անցան բանկաներով նկարներ կատարելուն: Այդ նկարիչները հայտնի դարձան: Գործը մեծ թափ ստացավ: Նրանք մետրոյի վագոնները ներկում էին թե´ ներսից, թե´ դրսից: Փողոցային արվեստի այս ճյուղը ստացավ «Մետրոյի արվեստ» անվանումը: ԱՄՆ-ում այդ արվեստը տարածվեց ամենուրեք: Օրեցօր ավելի շատ երիտասարդներ սկսեցին զբաղվել այդ մշակութային ճյուղով: Մինչև 80-ականների կեսերը «Մետրոյի արվեստ»-ը համարվում էր գրաֆիտիի ամենատարածված ձևը, բայց հետագայում ներկով նկարները հայտնվում էին թե´ լքված շենքերի ճակատներին, թե´ կամուրջների հենասյուներին: Այդպես այդ արվեստը գետնի տակից դուրս եկավ փողոցներ: Այժմ այդպիսի նկարները տարածվել են մեծ քաղաքներում:

philosophy

Fetishism

Fetishism is and west African old religion that made them think that what they cant explain it’s a god some of them thinking in other way like using magic called voodoo , preying to a rock or fish or even crocodile they also normally can eat human body,  Portugal used this types of methods in , msgic trying these or even be in those

In Europe  fetishism is also there. Witches  magic and spells are also there people do belive that in those people there is magic

And that’s is fetishism

Totemism

Totemism is a belief about the relationship between people and nature. The term totem comes from an Ojibwe word meaning “a relative of mine”. It was first written about in 1791 by a trader, James Long. It has been recorded across native tribes of America, Africa and Australia. It has been the subject of much research into ethnic groups. Usually, totems of a kinship group will be animals or plants. They will be represented in sacred objects and will belong exclusively to them.

Frazer, J.G. (1910) Totemism and Exogamy (4 vols) London: Macmillan

Levi Strauss, C. (1962) (1969) Totemism, Harmondsworth: Penguin

Barfield, Thomas (ed) (1997) The Dictionary of Anthropology, Blackwell

Bernard, Alan and Spencer, Jonathan (eds) (1996) Encyclopedia of Social and Cultural Anthropology, Routledge.

Animism

Old animism

Earlier anthropological perspectives – since termed the “old animism” – were concerned with knowledge surrounding what is alive and what factors make something alive. The “old animism” assumed that animists were individuals who were unable to understand the difference between persons and things. Critics of the “old animism” have accused it of preserving “colonialist and dualist worldviews and rhetoric”.

Edward Tylor’s definition

Edward Tylor developed animism as an anthropological theory.

The idea of animism was developed by the anthropologist Sir Edward Tylor in his 1871 book Primitive Culture, in which he defined it as “the general doctrine of souls and other spiritual beings in general.” According to Tylor, animism often includes “an idea of pervading life and will in nature”; belief that natural objects other than humans have souls. This formulation was little different from that proposed by Auguste Comte as “fetishism”,[17] although the terms now have distinct meanings.

For Tylor, animism represented the earliest form of religion, being situated within an evolutionary framework of religion which has developed in stages and which will ultimately lead to humanity rejecting religion altogether in favor of scientific rationality. Thus, for Tylor, animism was fundamentally seen as a mistake, a basic error from which all religion grew. He did not believe that animism was inherently illogical, but suggested that it arose from early humans’ dreams and visions, and thus while being a rational system, it was based on erroneous, un-scientific observations about the nature of reality. Stringer notes that his reading of Primitive Culture led him to believe that Tylor was far more sympathetic in regard to “primitive” populations than many of his contemporaries, and that Tylor expressed no belief that there was any difference between the intellectual capabilities of “savage” people and Westerners.

Tylor had initially wanted to describe this phenomenon as “spiritualism,” however he decided against this upon recognizing that it would cause confusion with the modern religion of Spiritualism which was prevalent across Western nations during his own time. He adopted the term “animism” from the writings of the German scientist Georg Ernst Stahl, who, in 1708, had developed the term animismus as a biological theory that souls formed the vital principle and that the normal phenomena of life and the abnormal phenomena of disease could be traced to spiritual causes.  The earliest known usage in English appeared in 1819.

The idea that there had once been “one universal form of primitive religion” – whether labelled “animism”, “totemism”, or “shamanism” – has been dismissed as “unsophisticated” and “erroneous” by the archaeologist Timothy Insoll, who stated that “it removes complexity, a precondition of religion now, in all its variants”

Magic

Satanism, The influence of popular culture has allowed other practices to be drawn in under the broad banner of “black magic”, including the concept of Satanism. While the invocation of demons or spirits is an accepted part of black magic, this practice is distinct from the worship or deification of such spiritual beings.[7] The two are usually combined in medieval beliefs about witchcraft.

Shamanism, In some areas, there are purported malevolent sorcerers who masquerade as real shamans and who entice tourists to drink ayahuasca in their presence. Shamans believe one of the purposes for this is to steal one’s energy and/or power, of which they believe every person has a limited stockpile.

Louisiana Voodoo, Voodoo, too, has been associated with modern “black magic”; drawn together in popular culture and fiction. However, while hexing or cursing may be accepted black magic practices, Voodoo has its own distinct history and traditions that have little to do with the traditions of modern witchcraft that developed with European practitioners like Gerald Gardner and Aleister Crowley.

In fact, Voodoo tradition makes its own distinction between black and white magic, with sorcerers like the Bokor known for using magic and rituals of both. But their penchant for magic associated with curses, poisons and zombies means they, and Voodoo in general, are regularly associated with black magic in particular.

Religions black magic, The links and interaction between black magic and religion are many and varied. Beyond black magic’s links to organised Satanism or its historical persecution by Christianity and its inquisitions, there are links between religious and black magic rituals. The Black Mass, for example, is a sacrilegious parody of the Catholic Mass. Likewise, a saining, though primarily a practice of white magic, is a Wiccan ritual analogous to a christening or baptism for an infant.

17th century priest, Étienne Guibourg, is said to have performed a series of Black Mass rituals with alleged witch Catherine Monvoisin for Madame de Montespan.

In Islam, al-Fatiha, al-Falaq, al-Nas and other Surahs are recited to protect against sorcery . In addition, using a Taweeth containing some of the 99 Names of Allah, Quranic verses have been used for centuries and have origins in the Hadith.